Sahifa yuklanmoqda . . .

Ish - Asarlar

Ish - Asarlar - ish so'zi ishtirok etgan barcha asarlar

Bu kajraftor osmon qilmishi nosog’, Qilgani bormi hech kimsa dilin chog’? Dunyoda kimniki ko’rma, dog’ dili, Falak esa qo’yar dog’ ustiga dog’.

251
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Rizqingni oshig’-u kam qilib bo’lmas, Oz-ko’p deb ko’ngilga g’am qilib bo’lmas, Bu ishlar sen-mening qo’limizdagi Mum emas-da, ezib, ham qilib bo’lmas.

233
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Tushunsang-chi, umri aziz o’tmakda, Ko’rsang-chi, u nechuk o’ksiz o’tmakda, Bir nafas ham aysh-u ishrat ko’rmayin, Ming hayf ila umr, esiz, o’tmakda.

263
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Faqat ilm bilan balandmas odam, Ahd-u vafo bilan baland-past odam. So’zi bilan ishi bir kelsa agar, Har narsadan baland, muqaddas odam.

286
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Ketishdan qo’rqmaymen men bu dunyoda, Chunki u dunyoda umrim ziyoda, Vaqti yetgach, tanda omonat jonni Topshirayin – shunday bo’lgach iroda.

325
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Sabab sahrosida kimki sargardon, Ishlarin uningsiz yuritar Yazdon, Bu kun bir bahona o’rtaga tashlab, Erta bajo bo’lur taqdiri osmon.

261
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Do’st-u yaqinlarim bir-bir ketdilar, Ajaldan tuproqqa kirib bitdilar, Umr majlisida ichdik bir quri, Avvalroq mast bo’lib bari yitdilar.

275
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Senga ko’rsatsalar yasog’lik olam, Sen sevma – sevmaydi aqlli odam. Sendeklar bir talay keldi-yu ketdi, Seni olmay turib, olib qol sen ham.

248
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Xushvaqt bo’l, g’ussaning cheki yo’q biron, Bu charx yulduzlarga soladi qiron, Sening tuprog’ingdan yasalgan g’ishtlar Bo’lar o’zgalarga manzil-u makon.

266
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Ahil bo’lsa olov ichra ham inson, Ahil kishilarga olov ham oson, Noahil kishilar suhbatidan qoch, Noahil suhbati yomondan yomon.

280
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Ishq majoziy esa, oftobi bo’lmas, Kul bosgan olovning hech tobi bo’lmas, Chin oshiqning esa kecha-yu kunduz Oy-u yillar ko’zda dam-xobi bo’lmas.

297
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

O’zgartirib bo’lmas ne bitmish qalam, Faqat dil xun bo’lur, tortaversang g’am, Butun umr jigar qonin yutsang ham, Umring uzaytirib bo’lmas biror dam.

287
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

O’lsam, tuprog’imni gum qiling, mayli, Mardumga ibrati shum qiling, mayli, Xokimni may bilan qorib, loy qilib, Xum boshiga g’isht yo xum qiling, mayli.

315
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Namoz, ro’za dema, bo’lsa imkoning Kimsadan ayama bir luqma noning, Kishini ranjitma, g’iybatin qilma, Shundan senga boqar ikki jahoning.

263
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Olam gardishidan o’z bahrangni ol, Shodlik taxtiga min – qo’lda may halol, Boysunsang-sunmasang xudo zor emas, Olamda baxtingni o’rinlatib qol.

247
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Yemak-ichmakka yo’q erdi ehtiyoj, Seni shunday qildi, endi ne iloj? Ne bermish – barini qaytib olgusi, Aslingga qaytarur oxir bu rivoj.

226
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Yo Alloh, ul go’zal oyni yaratib, Sochi-sunbulidan anbar taratib, Unga qaramagil deya buyursang, Zulm-ku, dil shavqin o’zing qo’zg’otib.

334
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Pok-u ahil, oqil kishiga o’rtoq Bo’l-u, noahildan qochaver yiroq, Dono senga zahar tutsa ham ichgil, Qo’l cho’zmagil sharbat tutsa ham ahmoq.

269
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Sitamgar, o’tkinchi davrondan qo’rqma, Ko’rgilik o’tadi – jahondan qo’rqma, Chekma g’am – naqd umring ishratda o’tkaz, Naqd shundoq, kelajak zamondan qo’rqma.

289
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Xayyom, ichkilikdan kayf qilib, shod bo’l, Bir dam go’zal bilan o’ltirib, shod bo’l, Jahonda har ishning poyoni – yo’qlik, Yo’qlig-u borlikni bir bilib, shod bo’l.

272
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Do’zax-u jannatni kim ko’rgan, ey dil? U dunyo xabarin kim bergan, ey dil? Qo’rquv-umidimiz shulardan, ammo Nom-u nishonasin kim bilgan, ey dil?

263
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Afving bor – gunohdan qo’rquv bilmayman, Rizq berding- yo’l ranjin ko’zga ilmayman, Rahmingdan oq yuz-la tursam Mahsharda, Nomim qora deya tashvish qilmayman.

284
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Ajal bosh egdirsa, bo’lmasa chora, Dastidan tan-u dil bo’lsa yuz pora, Tuprog’imdan faqat ko’za yasangiz, Mayning hidi tegib, tirilsam zora.

1
265
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov

Olam tuzog’idan ozod emasmiz, Bir nafas olmoqdan hech shod emasmiz, Hayotga ko’p shogird bo’ldig-u hanuz Dunyoning ishiga ustod emasmiz.

252
Xos ruboiy
Umar Xayyom
Behzod Muhammadkarimov