Sahifa yuklanmoqda . . .


Yonayotgan odam

Gulxanning taftimi urildi betga,
Birov o‘zin tortdi seskanib chetga.

Birov qo‘lin qildi yuziga qalqon,
Teskari o‘grildi bitta shirin jon.

Soyaga chekindi bir qiz:
— Hoy o‘rtoq,
Issiqdan tushmasin yuzimizga dog‘.

— Axir, hozirgina tinch edi olam,
Qaydan paydo bo‘ldi bu gulxan — odam?

Qanday yaxshi edi bugungi havo!
Shaharga lovullab chiqdi bir balo...

Kimdir avtobusga o‘zini urdi,
Kimdir magazinga yo‘lini burdi.

Mangu olov kabi gurkirab, bardam,
Ko‘chadan borardi yonayotgan odam.

O‘tga topshirgandi bardoshin, kuchin,
Hatto aytolmasdi:
— Axir, siz uchun...

Axir, kim yonibdi o‘z dardi bilan?
Yonsa ham bo‘lmagay, bunday sha’n gulxan.

Xaloyiq yaqin bor, angrayma beshon!
Sen ham unga qo‘shil! Olov bo‘lgin! Yon!

Qo‘rqyapman! Aldadim... Mangu emas ul.
Hech kimni yondirmay kul bo‘lmasin, kul...


Online dars - zoom, google meet orqali

Ma'lumot
2022, 23-Aprelda yuklangan

57 marta ko'rildi

0 kishi kutubxonasiga qo'shdi


Tayanch tushunchalar:
odam shahar olov kul jon qiz dard gulxan
Muallif
Usmon Azim

Usmon Azim

O’zbekiston xalq shoiri (2000). ToshDUning jurnalistika fakultetini tugatgan (1972). Ilk kitobi — «Insonni tushunish» (1979). «Holat» (1979), «Oqibat» (1980), «Ko‘zgu» (1983), «Surat parchalari» (1985), «Dars» (1985), «Ikkinchi aprel» (1987), «Baxshiyona» (1989), «G’aroyib ajdarho» (1990), «Uyg‘onish azobi» (1991), «G’ussa» (1994), «Uzun tun» (1994), «Saylanma» (1995), «Kuz» (2001) kabi she’riy va «Jodu» (2003) nasriy to‘plamlari nashr etilgan. Dramalar ham yozgan («Bir qadam yo‘l». 1997; «Alpomishning kaytishi», 1998 va boshqa).

Batafsil


Yangi She'rlar Usmon Azim She'rlari Usmon Azim asarlari